اکشن فیگور فوتبالیست جان لویجی بوفون Gianluigi Buffon ارتفاع 30 سانت

بوفون در سن ۱۲ سالگی به تیم بوناسولا و در ۱۳ سالگی به تیم پارما پیوست. او در سن ۱۳ سالگی در خط حمله به عنوان یک مهاجم بازی می‌کرد و یکسال در همین پست باقی‌ماند. در ۱۴ سالگی هر دو دروازه‌بان تیم وی مصدوم شدند و وی مجبور شد تا از دروازه دفاع کند و دو هفته در پست دروازه‌بانی ماند. پس از آن بود که کار خود را به صورت رسمی در پست دروازه‌بانی شروع کرد؛ جی جی از توماس انکونو کامرونی به عنوان الگوی خود یاد کرده است؛ و سر انجام در سال ۱۹۹۵، برای اولین بار در مقابل تیم میلان در رقابت‌های ایتالیا سری آ حاضر شد. وی هم‌اکنون به عنوان دروازه‌بان با پیراهن شماره یک در باشگاه پارما حضور دارد. لورنزو بوفون دروازه‌بان ایتالیا در جام جهانی ۱۹۶۲، از اقوام وی بوده است. بوفون سرانجام در تاریخ ۱۷ مه ۲۰۱۸، اعلام کرد آخرین بازی خود برای یوونتوس را در هفتهٔ آخر سری آ برابر هلاس ورونا انجام خواهد داد. بوفون پس از اتمام رقابت‌های سری آ در فصل ۲۰۱۷–۲۰۱۸ به صورت بازیکن آزاد راهی پاریس سن ژرمن شد. او تا کنون سه بار به فینال لیگ قهرمانان اروپا رسیده اما هیچ بار طعم قهرمانی را نچشیده و در سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۱۵ و ۲۰۱۷، با پیراهن یوونتوس نایب قهرمان اروپا شده است. قرار بود سال ۲۰۱۷، پس از قهرمانی یوونتوس در اروپا از فوتبال خداحافظی کند که سپس پس از نایب قهرمانی خداحافظی از فوتبال را به سال ۲۰۱۸، موکول کرد. یوونتوس این بار هم در یک چهارم نهایی از اروپا حذف شد، آن هم توسط رئال و پنالتی کریس رونالدو در دقیقه ۹۰ که اعتراضات بوفون را دربرداشت که منجر به اخراج وی شد. وی معتقد بود که آن صحنه پنالتی نبود و اخراج وی نیز بی علت بود. درمجموع پایان بدی برای او در اروپا بود؛ همه فکر می‌کردند این آخرین بازی او در اروپاست و بعد از فوتبال خداحافظی می‌کند اما با آمدن به پاری سن ژرمن حضور دوباره اش را سطح اول فوتبال دنیا و ماجراجویی اش برای قهرمانی اروپا دوباره آغاز کرد.

وی در روز ۱۹ می ۲۰۱۸، در دقیقه ۶۳ و در بازی مقابل تیم هلاس ورونا از تیم یوونتوس خداحافظی کرد و به باشگاه پاریس سن ژرمن پیوست. بوفون پس از یک فصل حضور در پاریس سن ژرمن موفق به کسب جام قهرمانی لیگ یک و سوپرکاپ فرانسه شد.[۳] او در سال ۲۰۱۸ از این تیم جدا شد.[۴] پس از جدایی از پاریس سن ژرمن دوباره به یوونتوس پیوست و گلر دوم باشگاه یوونتوس شد و در فصل ۲۰۲۱، از باشگاه فوتبال یوونتوس جدا شد و به پارما پیوست. در ۲ آگوست ۲۰۲۳، بوفون پس از ۲۸ سال بازی، بازنشستگی خود را درسن ۴۵ سالگی از فوتبال رسماً اعلام کرد.

رونالدو ده آسیس موریرا (به پرتغالی برزیل: Ronaldo de Assis Moreira) (زادهٔ ۲۱ مارس ۱۹۸۰)ملقب به شاعر فوتبال که بیشتر با نام رونالدینیو یا رونالدینیو گائوچو (به پرتغالی برزیل: Ronaldinho Gaúcho) شناخته می‌شود؛ بازیکن فوتبال پیشین برزیلی است که در پست هافبک تهاجمی یا مهاجم، برای باشگاه‌های بارسلونا و آث میلان، و تیم ملی برزیل بازی می‌کرد. رونالدینیو را یکی از بهترین و تکنیکی‌ترین بازیکنان تاریخ فوتبال می‌دانند که در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵، دو بار پیاپی از سوی فیفا به عنوان بازیکن سال فوتبال جهان برگزیده شد.وی جز تکنیکی ترین و بهترین بازیکنان تاریخ فوتبال به شمار می رود

رونالدینیو ابتدا فوتبال حرفه‌ای را در باشگاه گرمیو برزیل آغاز کرد و سپس در بیست سالگی به تیم پاری سن ژرمن فرانسه پیوست و نیز پس از درخشش در این تیم در سال ۲۰۰۳ به بارسلونا اسپانیا انتقال یافت. او در دومین فصل حضورش با بارسلونا به قهرمانی در لالیگا رسید و جایزه بازیکن سال فوتبال جهان را دریافت کرد. او همچنین در فصل بعدی حضورش در قهرمانی بارسلونا پس از ۱۴ سال در لیگ قهرمانان اروپا ۰۶–۲۰۰۵ و قهرمانی دوباره در لالیگا نقش زیادی داشت. رونالدینیو پس از به ثمر رساندن دو گل انفرادی دیدنی در بازی الکلاسیکو، تبدیل به سومین بازیکن پس از دیه‌گو مارادونا و الکس دلپیرو شد که در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو مورد تشویق و تحسین تماشاگران رئال مادرید قرار می‌گیرد. رونالدینیو برای دومین سال پیاپی بازیکن سال فوتبال جهان و همچنین بهترین بازیکن سال اروپا شد. او پس از مصدومیت در سال ۲۰۰۸ به باشگاه آث میلان ایتالیا پیوست و قهرمان لیگ سری آ شد. او بعد از گذشت سه فصل درحالیکه اُفت کرده بود، به لیگ فوتبال برزیل بازگشت و در مدت زمان حضور خود در اتلتیکو مینیرو قهرمان جام لیبرتادورس و بازیکن سال فوتبال آمریکای جنوبی در سال ۲۰۱۳ شد. او در ژانویه ۲۰۱۸ از فوتبال کناره‌گیری کرد.[۲]

در ردهٔ ملی رونالدینیو در ۹۷ بازی برای تیم ملی برزیل به میدان رفت و توانست ۳۳ گل به ثمر برساند. او یکی از بازیکنان تأثیرگذار در قهرمانی برزیل در جام جهانی ۲۰۰۲ بود. در بازی مقابل انگلیس، رونالدینیو با ضربه آزاد از فاصلهٔ ۳۵ متری گلی را به ثمر رساند. همچنین درخشش او در کنار ریوالدو و رونالدو باعث شد تا به‌عنوان یکی از بازیکنان تیم منتخب جام جهانی انتخاب شود. او در جام کنفدراسیون‌ها ۲۰۰۵ با زدن سه گل در این رقابت‌ها و درخشش در مسابقه فینال، قهرمان شد. او به همراه مهاجم مکزیکی، کواوتموک بلانکو، برترین گلزن تاریخ جام کنفدراسیون‌ها است. نام او در فیفا ۱۰۰ (لیستی از بهترین بازیکنان ادوار فوتبال به انتخاب پله) و موزه مشاهیر فوتبال برزیل قرار گرفته است.